Kahit na nagpapaka-emo ako ngayon, ayaw talaga akong tantanan ng utak ko. Aaaahhh! Nakakaloka na. Gusto ko talagang mabili yung first photobook ng SHINee. Sinong may pera? Ha-ha-ha. Asar. Di bale, sana'y makaisip ako ng paraan... Sa lalong madaling panahon. Yes. Kaya ko 'to! Kaya ko nga ba? Hmm...

At kung sakali man na makaipon ako... Hindi naman ako marunong um-order online @____@ Ang saya-saya-saya talaga~

Napa-WTF?! na lang ako ng mapanuod ko ang music video ng SHINee sa MYX. As in WTF?! Sa totoo lang kasi, ayaw kong ipalabas nila yun. Bakit na naman? Simple lang. Dahil baka mamaya eh may umusbong na lang na Pinoy version ng SHINee. Brrr... LMAO. On the bright side, mabuti din naman yun dahil baka magkaroon ng himala at mapadpad sila sa Pilipinas. Willing akong umabsent para doon. Ha-ha-ha. Yun ay kung papayagan ako sa kalokohan kong iyon.

P.S. Kasalukuyan kong pinag-iipunan ang 2nd mini album ng SHINee... Pero ayon sa SFI, may photobook daw na iri-release kaya naman, mukhang... XD

Anyway, how's the nth week guys? Naks. July na. Malapit na ang birthday ng behbeh Taemin ko. *goes off to check kung kelan ang birthday ni behbeh ko* Okay, July 18. Aaaahhh! Magiging ka-age ko lang si behbeh. Pero pagdating ng birhtday ko... TT__TT

School. Ano bang meron... Hmm... Wala namang major thing na nangyari nung Monday and Tuesday - as far as I can remember - pero nagkaroon na noong Wednesday and Thursday. Friday? Wala akong pasok eh.

Anong kababalaghan ang nangyari nung Wednesday? Hmm... Palabas na ako ng school ng biglang. "aray ko po..." Yes people. Napa-"aray ko po..." na lang kami ng utak ko. Paano ba naman, bigla na lang sumakit yung binti ko. Hihinto sana ako sa paglalakad kaya lang feeling ko eh babagsak ako kapag ginawa ko yun. Ang saya di ba? Buti na nga lang at hindi ako nasagasaan nung tumawid ako dahil sobrang bagal na talaga ng lakad ko noon. Sana naman talaga, may nagpapatawid na dito sa amin para naman hindi na ako makipagpatintero sa mga sasakyan at para naman hindi na ako mag-antay ng isang taon sa gilid ng kalsada at suminghot ng gabundok na usok sa pag-aantay ng pagkakataon na makatawid ako.

Thursday naman. I skipped my first class. Yes. For the first time, pero valid naman ata yung reason ko... Ano? Hmm... Hindi ako makaakyat ng hagdan. I swear. Sobrang sakit talaga nung binti ko. Okay naman sya nung umalis ako ng bahay. Hindi ko alam kung anong nangyari pagkababa ko ng jeep. Talaga naman. Bakit ba kasi nasa 3rd floor yung room? Pwede ko din sanang gawan ng paraan yun, pero feeling ko talaga eh malalaglag ako sa hagdan kapag ipinagpilitan ko. Kaya ayun. Filipino time na lang ako pumasok. Maswerte nga at natitiis ko na yung sakit ng mga panahong 'yon. At maswerte din ako na wala silang mabigat na activity ng araw na yun, so pwedeng-pwede pang humabol. After Filipino class naman eh lumabas ako ng school kasama ng mga groupmates ko, na nakalimutan ko na naman ang mga pangalan. But I'm sure na ako ang pinakabata. Hindi lang based sa height. LMAO. At talaga naman. Masyado bang rare ang mga HRD students at na-s-shock sila kapag naririnig nila yung salitang HRD at napapatanong na lang sila kung ano yun? Haay buhay. Next naman dun ay yung Reed, laughtrip as usual. Then, the moment of truth, ang simula ng aking super haba na breaktime. Wala akong ginawa kundi umupo sa library, ayusin ang notes ko sa Microeconomics at titigan yung super kapal na book. Hindi ko na nga ibinalik yung book dahil mabigat talaga sya. Ang bad, bad, bad ko. Microeconomics. Ayun, may dalawang item akong hindi nasagutan, at sana hindi lumagpas sa tatlo ang mali ko. Naintindihan ko din naman yung lesson since may background na ako sa economics. Nalilito lang ako sa kung ano ba dapat ang itawag doon at dito. Ha-ha-ha.

Now, Friday. Dumating si cousin at nanood kami ng sine. Villa Estrella. Oh yes. Horror film. Haay buhay. Nakakagulat yung mga eksena, pero as usual, medyo madaling hulaan kung "bakit ganito" at "bakit ganyan". Hindi ko din alam kung dahil ba dun kaya lalo kaming nanginig sa kinauupuan namin.

Ni-reset ko na naman yung N70 ko... Maybe I should update my software na... Ha-ha-ha. Bukas siguro, susubukan ko. Dahil din sa ginawa kong iyon kaya walang kalaman-laman ang contacts ko. LMAO. Isinulat ko lang yung importanteng mga contact number sa isang pahina ng pakalat-kalat na notebook dito sa bahay. Kaya naman tatadtarin ko ng "who you?" ang mga mag-t-text sa akin. Ang mga magkakamaling ngayon lang ulit magparamdam.

Nagpapapansin din siguro talaga ang cellphone ko dahil bago kami manuod ng sine eh nasira yung earphones ko. Badtrip. Pero at least gumagana pa yung isa, dahil talaga namang todo-soundtrip ako habang nanonood ng sine. Ha-ha-ha. Karamay ko ang mga kanta ng SHINee at Super Junior sa nakakatakot na mga sandali. Pasaway na bata.

Update : Ni-nominate ko ang sarili ko sa 2009 Candy Teen Blog Awards. Ewan ko kung bakit ako sumali. Para ma-experience ko? Siguro. Infairness, I love the digital sticker ah.

On the other hand, last night eh nakapag-update na din ako sa Creative Corner. As usual, hindi na naman mala-isang kabanata ng isang nobela; pero yun lang ang nakayanan ng utak ko eh. In-announce ko na din na tatapusin ko na yun dahil hindi na talaga kaya ng braincells ko. At kung sabagay, dapat eh matagal ng tapos yun.

Ano pa ba? Naka 100+ post na din ako sa SFI (shineee.net/forums). Ang saya. May dugo pa ako sa katawan. Pero grabe, talaga namang napipiga ang utak ko kapag naiisipan kong mag-reply. LOL.

Bored na bored na din ako. Na-try kong pakabahin yung mga tao dito sa bahay kagabi dahil hindi ako kumain ng tanghalian, hindi ako nagsasalita, at higit sa lahat... Super late akong nag-dinner (dapat nga hindi din ako kakain pero hindi kinaya ng bituka ko) yung tipong tulog na sila. Oh yes.

Delikado nga talaga ang Influenza A(H1N1) sa utak ko. Kung anu-ano ang napagti-trip-an kong gawin para lang hindi mabalutan ng alikabok ang slightly used kong utak. At isa sa mga napag-trip-an ko ngayon ay ang magbura ng 200+ entries sa multiply account ko. Di bale, medyo buhay pa naman yung mga blog ko dati at may kopya din naman sa blogger kaya okie lang.

To the highest level din ang tuwang naramdaman ko ng makita ko ang acoustic cover ng Super Junior sa kantang Gee ng Girl's Generation. Syempre todo-audio rip naman ang inyong lingkod. And after 3 minutes. Yay! MP3 file! Wohoo!

Kasalukuyan pala akong sinisipon, pero kanina inuubo ako. Kaya naman malakas ang kutob ko na maya-maya lang ay mawawala ang sipon na ito at papalitan ng sakit ng ulo. Yes. Medyo nagkakaintindihan na kami ni sipon, ubo, at sakit ng ulo. Pero hindi pa din kami nagkakaintindihan ng bituka ko, dahil ipinagsisigawan na ng utak ko na kailangan ko ng kumain, pero feeling busog na busog naman ang bituka ko.

(NP : What If - Super Junior) Kailangan ko pa nga palang magpa-picture.Hmm... Sana huwag umulan sa Saturday para makapagpa-picture na ako. Ayun lang. Maraming salamat kung binasa mo ito.

Bagong layout na naman para sa blogger at sa multiply? Ay ewan. Hindi pa din kami magkaintindihan eh. LOL. Tinatamad naman akong manghiram ng basecode, kasi tinatamad talaga akong magpaalam. In short, tamad talaga ako. Wala ngang ka-effort-effort ang Taemin-inspired layout ko eh. Hi Taemin! *kaway-kaway sa picture ni behbeh Taemin*

Sa wakas nga pala ay nakuha ko din ang registration form ko. Aba naman. Monday ko na nga kinuha eh mukhang kung saan pa nailapag. Tapos nasilip ko na yung "letter" na naka-attach dun - so, nung unang beses akong pumila noong Monday eh hindi pa nila nagagawa si certificate of registration ko. Ang saya di ba? Paano ko nakuha?

Dahil sobrang masakit na ang paa ko at mukhang nag-shower na ako sa pawis - jusmiyo! bakit ba ang init-init-init-init dun?! - eh umalis na ako dun at nagmukmok sa tapat ng admin. Syempre may kasama pa yun na text kay mama dear. Palibhasa, mas inuuna nila kapag magulang na ang nandoon. Ang bad naman kasi nila eh, nagpaikot-ikot na nga ako para magpapirma dun sa letter at nagbayad na nga ako ng 300 eh hindi pa din naaasikaso yung registration form ko. Late na late na late na din ako dun sa mga subject na ipina-add ko. Nakakasira sila ng bait. Ang aga pa man din sana ng uwi ko dahil Monday yun, tapos wala din, parang nag-klase din ako hanggang hapon sa pag-aantay. Wait, kung saan-saan na naman napupunta itong itina-type ko.

Pero ayun nga. As expected, mabilis na nakuha yung registration form ko nung si mama na ang pumila. Pero... Kumulo pa din ang dugo ko. Bakit? Dahil sabi nila kay mama, noon ko lang daw ipinasa yun. As in... WATDAPAK?! Eh Friday ko yun ipinasa. As in Friday. At malinaw dun sa claiming stub ko na Monday ko makukuha yun. Monday. Monday. At dahil may dalawang araw na pagitan, dapat naasikaso na yun.

Tama na nga. Nagiinit lang kasi ulit ang ulo ko.

So, Tuesday. Yung Monday? Tinatamad na akong ikwento kasi naman...

Tuesday. First time kong susugurin ang speech laboratory ba yun? At grabe, ang saya-saya magtanggal ng shoes xD Hahaha. Pero sobrang palpak ako dun sa ipinagawa nung prof. Nakalimutan ko kasi yung sasabihin ko kaya sobrang iksi nung nasabi ko. Not to mention na hindi ako makatingin dun sa camera. Super. Palpak talaga.

Next, Filipino. Wala si prof kaya clueless ako kung paano ko magagawa yung ginagawa nung mga classmate ko. Hindi din naman ako mabigyan ng gagawin nung nag-sub. So, wala lang.

Next, REED. Ano bang meron dun? Ayun. May assignment. Sa Saturday ko na lang gagawin. Ang sipag ko!!

Next, 4 hours na break. Ang haaaaabbbbbaaaa! Leche. Umulan pa.

Next, Microeconomics. Nagsulat na sa board si prof. At nakipagkatukan ulit sa kabilang room. Laughtrip pa din as usual. At sabog pa din ang lecture ko. Hahaha.

Natapos ang araw ko sa La Salle ng buo pa ang utak ko. Sa jeep naman... Wala namang nangyari. Pag-uwi ko? Ayun. Naabutan ko yung Music Bank. And I'm so happy! Bakit na naman? Dahil yung comeback performance ng SHINee yung episode na ipinakita. Gosh! Papanuorin ko nga ulit sa Friday. Tapos ayun. Nawala ako sa mood na maghapunan dahil may something na nangyari sa utak ko. Tapos ayun. Na-confirm ko na wala ngang klase. Pagkatapos, wala din akong internet connection kaya natulog na lang ako.

At eto nga, tapos na ang blog entry na ito.

Tapos na. Tapos na ang first week para sa taong ito. Oh yes! Hindi pa din ako makakapagpahinga dahil (1) May appointment pa ako kay dentist bukas; at (2) Papapalitan ko pa ang battery ng pinakamamahal kong calculator sa Sunday.

Kwento mode? Sure.

Day Two : Reed. Grabe, hindi ko naisip na posibleng si prof na nag-sub kay prof namin dati ang prof namin ngayon. Wohoo. Pwedeng mag-Filipino, English, at kahit Bisaya. Pero bawal ang TagLish. Sunod naman ay yung HRD something-something. At dun nagsimula ang madugong pakikipagsapalaran ng registration form ko. Next, Microeconomics. Shux. Pwedeng kumain, mag-text, magbulungan. Ang saya! Pero dahil nandun kami sa MTH, kailangang patago naming gawin yun para di kami makita noong mga nasa labas.

Day Three : Math of Investment. Anak ng mushroom! Bakit ang hilig gumawa ng loveteam nung prof namin? Ha-ha-ha. Muntikan na din akong magkaroon ng ka-loveteam, pero laking pasalamat ko na yung kapangalan ko yung tinawag nya. Patay ako kung nagkataon, dahil wala akong calculator. Next, General Psychology. Again. Alien na naman kami. Pa'no ba naman, naka-PE uniform sila, eh di ayun at obvious na hindi kami belong sa first year. Hmft.

Kasunod noon ay ang simula ng pakikipagsapalaran namin ng registration form ko. Bakit? Hmm... 4th transaction ko na kasi and according kay sir eh may penalty na daw yun, hindi naman sinabi sa akin kung ano yung penalty. So ayun na nga, noong mai-submit namin eh naiwan yung sa akin dahil kailangan ko daw ng letter. As in watdapak?! Letter? Leche! Hindi nga ako marunong gumawa ng matinong letter. In the end, nakagawa din naman ako. Isang sentence at simpleng Thank You sa huli. Ano? Papalag ka? Pinirmahan naman nila kahit na sa ganun lang yun at sa yellow pad ko lang naisulat. Pasensya naman. Hindi ako prepared kaya sa yellow pad lang. Pero hindi ba pwedeng magkaroon ng parang form na lang para doon? Para naman hindi mataranta ang utak ng mga estudyanteng gaya ko na walang kamalay-malay kung paano gumawa ng ganung klase ng letter. So there. After mapapirmahan sa department at dean, ayun naman at kailangan pa palang papirmahan sa registrar at bayaran ang tumataginting na 300PhP. Sobra naman. Tapos yung 30 minutes sa registrar eh naging almost 50 minutes pa. Nakakatuwa na talaga sila. After kong mabayaran eh halos ihagis ko na kay kuya na tumatanggap ng forms yung registration form ko.

Day Four : Dahil wala sa akin si registration form eh hindi ako nakapasok sa supposedly morning class ko, kaya ayun at ang dami kong hindi nagawa at reed na naman ang first subject ko. Laking pasalamat ko na hindi na ako ang una sa class list, at super sakit ng panga ko sa kakatawa dahil nakakatawa yung klase. Makulit ang prof at ang estudyante - sinong hindi matatawa? Bato. Ayun na nga. Pagkatapos nun ay ang naghuhumiyaw na 4-hour break. Gosh. Ang haba di ba? Pero okay na din at least na-try namin yung elevator na ginawa naming laruan. LOL. Pero anong magagawa namin kung pumayag si kuya na dalhin kami sa lahat ng floors na abot ng elevator. Yun nga lang, bago kami makabalik sa lobby eh humiwalay na ang kaluluwa ko sa katawan ko. Fast forward. Microeconomics. Wala na. Ayun at nakikipagkatukan ang prof namin sa kabilang room. LOL. Pa'no ba naman kasi, kumakatok yung sa kabila, kaya ayun at kinakatok din ng prof namin. Pahirapan din sa pagsunod sa lesson dahil hindi sya nagsusulat sa board. Ang notebook ko? Ayun at handa ko ng baguhin.

Day Five : Wala akong klase. Seryoso. Pero pumunta ako sa school. Sinubukan ko din kunin yung registration ko pero ayon sa kanila, sa monday ko pa daw makukuha. Ang saklap. Pero infairness, ang saya ng buhay nung mga foreigners, hindi na sila nag-aantay ng matagal. Yup. Alam ko dahil nakita ko. As in. Sana foreigner na lang din ako para masaya. Nag-stay din kami sa library pagkatapos. At ayun. The end.

Tapos na ang first week. Yay! May dalawang subject pa akong nakahandang pasukan - yun ay kung makukuha ko ang slot. LMAO. Ang saklap kung hindi ko makukuha. Pasasabugin ko na talaga sila.

Gusto ko din sanang sumali sa Candy Blog Awards 2009. Open pa ata for nominations... Nadaanan ko lang kasi yung thread sa teentalk. LOL. Pero seryoso, gusto ko. Yun nga lang, parang feel ko na next year na lang. Ha-ha-ha. Tinatamad akong i-nominate ang sarili ko eh.

Oh yes. Ang saya ng first day ko. Una, pagdating ko sa sakayan eh walang dumadaan na jeep - at madami ding pasahero na nag-aabang ng masasakyan. Iginigiit din ng utak ko na hindi kami late at talagang maaga lang si professor namin na jusmiyo - nahilo ako sa kakatawa. First day na first day at first subject pa eh nawindang ako kaagad. Grabe naman kasi, kailangan pang sabihin kung single o hindi xD Nasabi ko tuloy na naghahanapan kami ng kung sino man sya. Tapos ayun may mga kumanta din. May foreigner. Yung isa half... Yung isa naman Korean. Naman! Every semester ba eh dapat na may kaklase akong Korean sa kahit isa man lang na subject? -____-

Next subject. Ewan ko kung bakit kailangan pa ng partner dun sa pinagawa nya at kung bakit kailangan na yung partner mo pa ang ipakilala mo sa klase at yung partner mo ang magpapakilala sa'yo. Pwede naman na kami na lang mismo. Aysus! Dahil din dakilang bulol at palpak akong magsalita eh ayun at naitodo ang talent kong iyon dahil sa pesteng electric fan. May aircon na, nakabukas pa ang electric fan... Nag-aaksaya ng kuryente. Joke. In the end, may na-shock ata ng malaman nila na second year na kami... Pero feeling ko super halata na yun dahil kami lang yung naka-business attire...

Break time. Umulan. Matagal yung pagkain. Hindi masarap yung pagkain. Mahal. Nabasa kami. Nag-swimming ang paa ko sa loob ng shoes ko. Wet look na wet look.

Last subject. Omigash! Prof na naman namin si Prof sa Logic. And this time, sa Rizal naman. Oh yes! Malakas ang kutob ko na parang magiging extension lang ng Logic and Rizal xD Pero masaya naman eh, dahil hindi ako natanong ng "From a (insert course here) student's point of view, what is SWINE FLU?"

At uwian. May korean *again* sa jeep. Shux. Medyo maingay lalo pa't nasa harap ko, pero parang trip kong hilahin pabalik sa tabi ko yung isa dahil leche... May itsura xD Ayun lang. The end.

At dahil hindi ko mapigilan si sarili ko... ito ang picture ni...


Dubu my dear with the lucky sheep xD

Teka... Ehem. Ehem. LEE JINKI! *dies* ...

Okay, kanina feel ko na magseryoso (tingnan ang title ng post na ito), pero ng i-post ko ang larawin ni Dubu my dear, ay nako... ♥ Isabay pa na ginagatungan ng cellphone ko ang pagka-praning ko - panay kanta ng Super Junior at SHINee ang tumutugtog kahit na naka-shuffle. Anak ng mushroom!

Anyway, napa- @___@ na lang ako ng makita ko ang laptop ni Dubu my dear... Sa wakas, nakita ko din ng buo. Pwahaha.

Oops. Magpapalit pa pala ako ng layout... *opens photoshop*

Usapang matino, gusto nyo? Ayoko. Ano ba namang kamay itong meron ako, automatic na ini-i-scroll pataas every minute itong maliit na space na pinag-t-type-an ko para lang masilip ang pagmumukha ni Dubu my dear. Awat na. Sige... Inhale........ Anak ng pating! *naki-sing-along sa kanta ng SHINee na kasalukuyang pinapatugtog ng cellphone ko* "Laaaaabbbbsss weeeeeeyyyy~"

Exhale. Exhale. Exhale. Hindi pa tapos yung kanta pero eto at pipilitin kong ituwid ang takbo ng utak ko kahit for 3 minutes lang. Mabilis lang naman itong ikukwento ko... Anak na naman ng mushroom! Ano bang cellphone 'to... Kanta naman ng Super Junior O___O May english naman na kanta ah~ Hmft.

Exhale ulit. Ayun na nga. Ito na talaga, iku-kwento ko na. Kanina kasi ay napadpad ako sa Robinsons. Bakit? Bibili ako ng ballpen. Yun lang. O di ba? Ang saya. Na-trauma pa nga ako sa pagpasok at paglabas dun sa National Bookstore dahil maya't maya yung pagtunog nung kung ano mang tawag dun, yung pesteng nakaharang dun sa dinadaanan... Uhhh... Nakalimutan ko talaga kung anong tawag dun. Pero ayun nga, wala sa National Bookstore ang kwento ko. Nasaan? Sa supermarket lang naman. Ang saya nuh? Anong kwento ang meron dun sa supermarket? Simple lang. Di ba dun merong nakalagay na 'entrance' & 'exit'. Yung lalaki kasi dun lumabas sa entrance. Hindi ko alam kung hindi nya lang napansin yung sign dun o yung malaking naka-paskil dun sa *huwaw! paynali~ hindi na kanta ng super junior o shinee ang tumutugtog* tapat nun na isang malaking 'exit' ang nakalagay. Minsan talaga nagtataka ako kung bakit kailangang dalawa yung sign na inilalagay, pwede namang isa lang - at paniguradong hindi ka pa malilito.

Oh di ba? Napaka-walang kwenta nung napansin ko? Ayan. Tinatamad na naman akong magpalit ng layout... Sa Sunday na lang xD Pero parang trip kong burahin yung super tatanda kong mga blog entries. Hmmm...

Ayun. Inaantok na naman ako kaya, ititigil ko na ito ♥

Nah~ Oo, sheet talaga. Parang worksheet lang. Sheet. Pero bakit ba ako sheet ng sheet? Uh... Simulan natin ang kwento nung Friday - June 05, 2009.

1. Muntikan na naman akong masagasaan. Napatalon din ako ng wala sa oras pababa ng jeep - mabuti at hindi ako binangga nung kasunod na jeep.
2. Tig- 20 sheet na yellow paper lang ang nakita ko sa National Bookstore nung bumili ako ng gamit ko. As in. Todo hanap ako tapos yun pala nagmistulang-bondpaper, oslo paper at graphing paper na pala ang pobreng yellow pad. Sana man lang naisipan na din nila na gawan ng 1/4, at 1/2 na yellow pad para naman hindi na ako mahirapang magpunit kapag may quiz.
3. At ang huli, (NP : Talk To Me by SHINee "talk to my body~ ♪ ") nag-disappear ang internet connection ko. Oh yes. Nawala na naman sya. At talagang nataon pa ilang oras bago ang comeback performance ng pinakamamahal kong SHINee. Nang-iinis talaga.

June 06-07.

1. Sheet dahil nagkaroon na naman ako ng something sa aking tongue. Pwe~ Ang hirap tuloy kumain.
2. Wala akong ibang ginawa kundi makipagtitigan sa modem; ibukas-sara ang photoshop, movie maker at microsoft word - at pati pala si notepad.
3. Naisip ko na mukhang wala ng nag-aantay na magandang bukas para sa dalawa kong kwento sa teentalk. Lecheflan.
4. Nawalan ako ng chance na makakuha ng 100 ribbons sa poupee.

June08.

1. Muntik na naman akong masagasaan. May bago pa ba dun?
2. Nabasa ang pantalon ko dahil sa pesteng ulan.

Bukod sa mga nabanggit ko, wala na akong maalala na mga pangyayari kung saan nasabi ko ang salitang "sheet" at "worksheet". Naging hobby ko din ng tuluyan noong Saturday at Sunday ang pagkontra sa halos lahat ng balitang nababalit sa TV. (NP : Sorry Sorry - Super Junior)

suicideskizz - tumblr . Ewan ko kung bakit binuhay ko ang blog kong yan. Hindi naman kami nagkakaintindihan ng codes nya kaya hindi ko ma-customize (o baka wala na naman talagang balak ang braincells ko na i-absorb ang mga bagay dapat nyang singhutin?) Ayun. Magpapalit na din talaga ako ng blog sa isang taon. Yes. Sa isang taon pa. Pwahaha. Mamamaalam ako sa suicideskizz. LOL. At buburahin ko din lahat ng kalokohan ko dito sa multiply. In short, magbabagong buhay ako - pilit na magbabagong buhay... Ay hindi ko kaya yun. Basta papalitan ko na lang si blog next year. Tapos.